Part 6: Anfaani's Children's Home

Ik werk nu ongeveer 2 weken in het weeshuis Anfaani's Children's Home in Tamale. De eerste week heb ik de ochtenddienst van 08.00 - 13.00 uur gedraaid en de tweede week de middagdienst van 13.00 - 19.00 uur. Tevens is er een wasvrouw en een kookvrouw en zijn er ongeveer 8 verzorgers die in wisseldiensten draaien. Er is ook een nachtdienst voor 1 persoon.

Er wonen op dit moment 11 baby's/kinderen. De jongste is 6 maanden en de oudste is even ruim 2 jaar. Er kunnen maximaal 12 kinderen in dit weeshuis wonen. Alle kinderen hebben geen moeder meer omdat deze is overleden. Wel hebben alle kinderen nog een vader. Soms komt de vader op bezoek bij hun kind. Als de kinderen 3 jaar zijn gaan ze bij hun vader wonen.

In de ochtend wordt er begonnen met het baden en aankleden van de kinderen en verschonen van de bedlakens. Daarna wordt er gevoed/gegeten en tot 10.00 uur gespeeld. Van 10.00 - 12.00 is het rusttijd voor de kinderen. De verzorgers liggen dan ook (letterlijk) te rusten op de grond. Een vreemde gewaarwording om dat te zien. Zodra een kindje huilt gaan ze er naar toe en pakken het op en geven het eventueel te eten (de fles). Vanaf 12.00 worden de luiers (katoenen) verschoont en rond 13.00 uur wordt er geluncht. Daarna is het weer speeltijd. Speeltijd is een heel ruim begrip omdat er niet echt goed speelgoed is. Vrijwel alles is stuk of incompleet. Als ik kijk naar hoe de kinderen met het speelgoed om gaan dan kan het ook niet heel blijven. Ze gooien ermee en timmeren er lustig op los, zowel op de grond, op ander speelgoed als op de anderen kinderen. Dat vind ik niet echt leuk om te zien en als ik er wat van zeg kijken de kinderen mij aan met een zeer ondeugende smile op hun gezicht en doen het dan rustig nog een keer grrrr.... Haha. Was ik een keer met ze aan het spelen begonnen ze op mijn hoofd te timmeren met speelgoed en zelfs aan mijn haren te trekken, dat keurde ik uiteraard af maar ze deden het vrolijk nog een paar keer totdat ze begonnen te huilen omdat ik wat hardhandiger werd (dat zijn ze gewend maar dat is niet mijn manier van tot de orde roepen maar hier moet ik soms wel).Vanaf 15.00 - 16.30 uur is het weer rusttijd. Sommige oudere kinderen gaan niet naar bed, dit wordt per dag bekeken. Vanaf 16.30 uur is het weer badtijd en tijd om de nachtkleding aan te trekken en uiteraard schone napkins (luiers). De hele dag door wordt er kleding gewassen en kijk ik of ik daar een handje bij kan helpen met ophangen en weghalen van de droge kleding.

Vanaf een uurtje of 19.00 gaan de kinderen naar bed. Ik mag vaak al rond 18.00 uur naar huis omdat het werk dan al eigenlijk wel klaar is en om 19.00 uur is het buiten donker. Ik vind het werk leuk om te doen, heel wat anders wat ik al eerder vertelde. Het is voor mij een goede ervaring om dit mee te maken. Ik weet nu zeker dat ik dit werk in Nederland niet zal gaan uitvoeren ook al zal het er in Nederland wel wat anders aan toe gaan, maar in grote lijnen blijft het hetzelfde.

Ik ga lopend naar mijn werk, dit is ongeveer 5 minuten als niemand mij onderweg aanspreekt. Dit komt nogal eens voor hier. Vooral de mannelijke Ghanees heeft hier een handje van. Ze willen meteen alles van je weten, waar je woont, wat je gaat doen, of je getrouwd ben, wat je telefoonnr./emailadres/facebook is etc. Soms wel wat vermoeiend. Zodra je je telefoonnummer geeft bellen of sms'en ze elke dag pfffff...

Wat kan het weeshuis gebruiken: katoenen luiers, luchtige kleding van baby tot kinderen van 3 jaar, speelgoed (duplo), pampers (zoals wij die kennen van huggies) etc. Dus als je nog iets over hebt... dan kun je het naar hier opsturen (adres staat in Part 5). Houdt er rekening mee dat er een verzendtijd is van minstens een week. Mijn laatste dag is hier 27 april, houdt dat dus in de gaten.

Vrijdagochtend is er 1 kindje permanent naar zijn stiefvader gegaan. Dat betekend dat we op dit moment de zorg hebben voor 10 kindjes: Sarah, Felicia, Thomas, Elijah, Isaac, Gideon, Theresia, Victoria, Mona en Joel. Josiah is nu weg gegaan. Joel en Josiah zijn een tweeling maar het is erg vermoeiend om hen tegelijkertijd naar ‘huis' tel aten gaan omdat ze nogal vervelend/uitheinig kunnen zijn.

Ik heb tevens een kleine metamorfose ondergaan. Ik heb dreadlocks laten zetten. Ik werd gestoord van mijn haar. Het zat steeds in mijn gezicht en met deze warmte kan ik je zeggen dat het geen pretje is. Nu is alles lekker uit mijn gezicht en dat is erg prettig. Ben benieuwd hoe lang dit een beetje blijft zitten. Misschien doe ik het aan het einde van mijn Ghana tijd nog wel een keer, dat moet ik nog ff gaan bekijken tegen die tijd. Het is hier erg goedkoop om te laten doen in vergelijking met Nederland. Ik heb foto's gemaakt dus jullie kunnen het gaan bekijken op fa cebook hoe het eruit heeft gezien.

Ik heb nog een kippenslachting meegemaakt. Andere vrijwilligers (die dicht bij mij wonen) hadden een haan gekocht in de stad voor 11 Ghana Cedis (ze vroegen er 15 Gcd voor). Deze haan is een dag later ‘geslacht' zoals ze dat in Ghana doen. Ik heb het kippenvlees niet gegeten omdat ze het vlees gingen bewaren voor het diner. Meer verhalend e volgende keer weer.

Nou, groetjes maar weer aan iedereen. Ik hoop dat alles goed gaat bij jullie!!!

Liefs Nancy